Do Ośrodka Środowiskowej Opieki Psychlogicznej i Psychoterapeutyczne dla dzieci i młodzieży można zgłosić się bez skierowania.Pomoc jest przeznaczona dla dzieci i młodzieży do ukończenia 21 roku życia, pod warunkiem kontynuowania nauki w szkole, w tym w szkole policealnej. Świadzcenia nie są udzielane studentom szkól wyższych.
Ośrodek to miejsce, do którego warto zgłosić się gdy dziecko lub nastolatek doświadcza trudności emocjonalnych, psychicznych, rodzinnych, społecznych lub związanych z funkcjonowaniem w szkole. W naszym zespole pracują psychologowie, psychoterapeuci oraz terapeuci środowiskowi. Pomoc może być prowadzona zarówno w Ośrodku, jak i - kiedy jest to potrzebne - w środkowisku, w którym dziecko na co dzień funkcjonuje.
Od czego zaczynamy?
Pierwszym etapem jest rozpoznanie problemu i potrzeb dzicka do celów terapeutycznych. Podczas pierwszych spotkań psycholog poznaje aktualne trudności dziecka, jego funkcjonowanie emocjonalne i społeczne, sytuacje rodzinną, szkoną oraz dotychczasowe formy pomocy. Ważne sa dla nas nie tylko objawy, ale również to, co mogło je wywołać, co je podtrzymuje i jakie zsoby ma dziecko oraz jego najbliższe otoczenie. Następnie sytuacja dziecka jest omawiana przez zespół specjalistów.
W prostych słowach: wspólnie zastanawiamy się, co się dzieje i jaka pomoc ma największą szansę rzeczywiście pomóc. Na tej podstawie powstaje plan dalszego postępowania.
Jak pomagamy?
W zależności od potrzeb dziecka plan może obejmować:
- konsultacje i wizyty psychologiczne,
- pomoc i wsparcie psychologiczne,
- psychoterapię indywidualną,
- psychoterapię rodzinną lub grupową,
- spotkania i oddziaływania prowadzone przez terapeutę środowiskowego,
- psychoedukację i wsparcie rodziców,
- pracę z rodziną i otoczeniem dziecka,
- współpracę ze szkołą, poradnią psychologiczno-pedagogiczną, pomocą społeczną, kuratorem lub innymi specjalistami,
- konsultację albo dalsze leczenie na II poziomie referencyjnym,
- wskazanie innego miejsca pomocy, jeśli potrzeby dziecka wymagają specjalistycznych oddziaływań, których Ośrodek nie prowadzi.
Zgłoszenie dziecka do Ośrodka nie oznacza automatycznego rozpoczęcia indywidualnych wizyt psychologicznych ani psychoterapii.
Najpierw określamy, czy taka forma pomocy jest potrzebna i czy będzie dla konkretnego dziecka najbardziej odpowiednia.
Kiedy warto zgłosić się do Ośrodka?
Warto skontaktować się z nami, gdy u dziecka lub nastolatka pojawiają się m.in. nasilony lęk, obniżony nastrój, wycofanie, trudności w regulowaniu emocji, silne napięcie, problemy w relacjach, kryzys, trudności adaptacyjne, samouszkodzenia, problemy psychosomatyczne, znaczące zmiany zachowania albo problemy, których przyczyna nie jest dla rodziny jasna.
Nie trzeba wcześniej wiedzieć, czy dziecko potrzebuje psychologa, psychoterapeuty czy terapeuty środowiskowego. Ustalenie właściwego rodzaju pomocy jest jednym z celów pierwszego etapu pracy.
Kiedy potrzebna może być inna forma pomocy?
Nie każda trudność oznacza potrzebę regularnych wizyt psychologicznych lub psychoterapii. Czasami najważniejsza potrzeba dziecka dotyczy rozwoju, komunikacji, edukacji, rehabilitacji, funkcjonowania rodziny albo sytuacji szkolnej. Wtedy skuteczniejsza może być pomoc pedagoga specjalnego, logopedy, poradni psychologiczno-pedagogicznej, specjalistycznej placówki, terapia rodzinna, leczenie uzależnień lub inne oddziaływania. Podobnie trudne doświadczenie z przeszłości – np. doświadczenie przemocy – nie oznacza automatycznie konieczności wielomiesięcznej terapii, jeżeli dziecko obecnie funkcjonuje prawidłowo i nie występują trudności wymagające leczenia.
Jeżeli problem jest związany przede wszystkim z trwającym konfliktem rodzinnym, przemocą, uzależnieniem w rodzinie, prześladowaniem rówieśniczym czy sytuacją szkolną, pomoc dla dziecka może być potrzebna, ale sama indywidualna rozmowa z psychologiem nie zastąpi działań, które powinny zostać podjęte również w jego otoczeniu. Dlatego ważną częścią naszej pracy jest współpraca i koordynowanie pomocy.
Terapia środowiskowa
Terapeuta środowiskowy pomaga spojrzeć na trudności dziecka w miejscu, w którym rzeczywiście się one ujawniają – w rodzinie, szkole i codziennych relacjach. Może wspierać dziecko i rodzinę, uczestniczyć w realizacji planu terapeutycznego, pomagać we współpracy z otoczeniem oraz wprowadzać rozwiązania, które mają znaczenie nie tylko podczas wizyty w gabinecie, ale przede wszystkim w codziennym funkcjonowaniu dziecka. To właśnie środowiskowy charakter pomocy odróżnia I poziom od klasycznej poradni psychologicznej.
